Bert Ballegeer:
'ONS BELGISCH HOMELESS CUPCONCEPT IS EEN VOORBEELD VOOR EUROPA'
Bert Ballegeer is coördinator van de Belgian Homeless Cup. Hij begeleidde het Belgian Homeless Team op de wereldbekertoernooien van Milaan (2009), Rio de Janeiro (2010) en Parijs (2011). Tegelijk is hij, samen met enkele collega's, de bedenker van het Belgian Homeless Cupconcept. Hij kreeg hiervoor applaus op een conferentie in de marge van de Homeless World Cup in Parijs. Moderator Jean-François Fournel noemde het Belgische verhaal 'straffen toebak'. En socioloog Fernando Seguro, die voor zijn doctoraatsthesis de Homeless World Cup onder de loupe neemt, spreekt klare taal: 'Het Belgisch model is de maat der dingen voor de Homeless World Cup.'
Hela, hola: dat moet geleden zijn van de tijd van Ambiorix – niet toevallig staat de dapperste der Oude Belgen symbool voor de Belgian Homeless Cup -dat de Belgen nog eens zichzelf op de borst konden kloppen vanwege hun voorlopersrol. Weg ermee dus, met die valse Belgische bescheidenheid. En dat zullen we! Het is van ons, het zijn de ongzen! We zouden zelfs meer zeggen: laat Bert Ballegeer het maar eens uitleggen!
1
Bert Ballegeer: 'Wij ontwierpen een nieuw kruispunt: voetbal meets welzijn! In de Belgian Homeless Cup leggen de sociale begeleiders met de spelers een traject af. Omtrent alledaagse dingen: op tijd komen, zich goed gedragen, vooruitgang boeken. Ook al lijkt dit banaal, voor sommigen is dit niet vanzelfsprekend. De deelnemers weten wat hen te doen staat. Wie de wekelijkse voetbaltrainingen wil bijwonen, moet ook stappen zetten naast het veld op het vlak van structuur, werk, huisvesting, opleiding, sportief engagement. Deze factoren bepalen wie mee mag naar de Homeless World Cup. Een deelname aan het wereldbekertoernooi is een mijlpaal in het leven van thuisloze mensen. Je verblijft acht dagen in groep in het buitenland. De sfeer is broeierig. Er worden prestaties verwacht: op en buiten het veld. Je probeert als team zo goed mogelijk te voetballen.'
2
'Daarnaast is het de bedoeling dat je aangenaam gezelschap bent voor elkaar. Vergeet niet: van de deelnemers leven sommigen een paar dagen op straat, slapen al eens in het opvangcentrum of logeren bij vrienden. Soms zijn het mensen-zonder-papieren.
De sociale begeleiders zijn van zeven uur in de ochtend tot 23 uur 's nachts in de weer voor het team. Ze moeien zich niet met het sportieve. Dat komt volledig voor rekening van de trainers. Het ritme van een Homeless World Cup ligt bijzonder hoog. Vroeg uit de veren, op tijd arriveren, de wedstrijduren in het oog houden, onderlinge afspraken regelen. Dit moeten ze zelf leren. Een enkeling haakt af, maar je ziet toch in het algemeen mensen opfleuren. Ze leggen contacten met spelers van andere teams: vandaag een Fin, morgen een Japanner, overmorgen een Keniaan.'
3
'Het respect voor de scheidsrechter staat hoog in het vaandel. Daar hebben we in België gedurende het hele jaar aan gewerkt. De openingsparade was een emotioneel moment. Alle deelnemers van de 64 landenteams (48 bij de mannen & 16 bij de vrouwen) liepen in een vlaggenoptocht onder de Eiffeltoren door. De organisatie zette als vrijwillige medewerkers ook mensen met een verleden van thuisloosheid in. Toch een puntje van kritiek: een tekort aan maatschappelijke missie. Waarom is er de Homeless World Cup? Welke zijn de oorzaken van dakloosheid, wat kan het beleid hieromtrent doen? Vertel dit aan de buitenwereld, zodat Parijs in de buurt van de Eiffeltoren er niet naast kan kijken. Hoe dan ook vond ik deze editie de beste die ik heb meegemaakt. Misschien barst het initiatief wel uit zijn voegen. Daarom ijveren wij voor een nieuw en aanvullend evenement op Europees niveau. Waarom geen Europees Kampioenschap naast de World Cup?'
4
'De titel van mijn toespraak? Zeg mij even na: "Positive Branding as an Empowering Tool! The configuration of the team: partners and network, positive communication and street paper."
Ik geef toe dat ik zelf even voor de spiegel heb staan oefenen om dit foutloos uit te spreken. Geloof het of niet: dit sloeg aan! Omdat onze boodschap uiteindelijk helder en simpel is: link via de Homeless Cup een voetbalclub uit eerste, tweede of derde klasse aan welzijnsverenigingen.
Wat is het resultaat? Vandaag groepeert onze werking 12 stedelijke voetbalclubs en 35 sociale organisaties: straathoekwerk, OCMW, inloopcentra, stedelijke sportdiensten,... De samenwerking verloopt soms letterlijk via het voetbalveld. Mensen ontmoeten elkaar daar, een straathoekwerker knoopt er makkelijker een praatje met een cliënt. We voeren onze gesprekken daar, we maken mensen sterker via het veld. Dankzij de Homeless Cup leren organisaties elkaar gemakkelijker te vinden, het zet de dingen op dezelfde lijn. We weigeren ook onze mensen te omschrijven als 'zielig'. Integendeel, we duwen door in de andere richting. Thuislozen die deelnemen hebben moed, inzet en kwaliteit. Zij tonen de wil tot verandering.'
5
'We mogen best uitpakken met onze gestructureerde samenwerking thuislozensector-voetbalclubs. Bij sommige beperkt de samenwerking zich tot het geven van de truitjes voor de toernooien, hier is nog wat werk aan de winkel. Het merendeel van de voetbalploegen gaat echter grondiger aan de slag. Club Brugge heeft zijn homeless team een plaats op de fandag gegeven en laat hen aan fondsenwerving doen door het verkopen van soep tijdens een match. Twee keer raak: het activeert je mensen en je kondigt aan dat je bestaat. Bij KRC Genk hield voorzitter Jos Vaessen een sessie van twee uur waarin hij linken legde tussen werken en voetballen. Dat maakt indruk!
KV & Racing Mechelen, broederlijk verenigd in Hattrick, brengen nog een extraatje: de djembégroep. Die zorgt voor de nodige sfeeromlijsting bij wedstrijden maar treedt intussen ook op tijdens culturele activiteiten en animeert zelfs bedrijfsfeesten.
Het mooiste moment van clubinzet? Lierse SK riep in 2009 voor de derby met FC Antwerp – dé match van het jaar – zijn Homeless Team op het veld. Zo lichtte men het publiek in dat de geelzwarte thuislozen België zouden vertegenwoordigen op de Homeless World Cup in Milaan. De spionkop trakteerde hen op een staande ovatie en gaf daarmee aan: jullie zijn van ons! Je zag onze spelers tot boven het stadion zwellen van trots. Die herinnering bezorgt me nog koude rillingen.
6
Hoewel er nog wat obstakels op te ruimen zijn, mogen we duidelijk stellen: hét werkt! Het concept van de Belgian Homeless Cup heeft verloren gelopen mensen opnieuw op het juiste spoor gebracht. Hét wérkt! Hét wérkt écht! Onze enquête bij maatschappelijk werkers wees het uit: in plaats van een heel jaar geen job, drie keer een interimbaan; in plaats van acht maanden verblijf in een opvangcentrum werden het er maar zeven. Kleine stapjes, duidelijke verbetering. Vooral: via de Homeless Teams vinden we nu wel de mensen die we vroeger nooit konden bereiken. Ze groeien door naar een cursus Nederlands, ze laten zich coachen voor een job of ze hebben al zes maanden een lief! Die gasten hebben een lief! Weet je wat dat betekent voor hen? Structuur! En ze kunnen er zelfs over opscheppen. Naast de eerste stap naar een gezondere levensstijl en amusement stellen we ook vast: trots! Ze stoppen het niet weg. Integendeel, men zegt: 'Ik speel voor het Homeless Team!' Dat doet hen deugd, behoren tot een groep, tot een club.
Wij geloven dat niemand hopeloos of verloren is voor de maatschappij. Vanuit de kracht die mensen in zich hebben en de motivatie die voetbal biedt, kan men met de juiste ondersteuning zijn of haar leven opnieuw een positieve wending geven.
Daarom lanceer ik nogmaals deze oproep: laat alle clubs in de steden hun eigen homeless team adopteren! Promoveer het thuislozenteam tot een onderdeel van de eigen clubgemeenschap. Stuur ze één keer per jaar, ter promotie, het veld op voor de volle tribunes. Geef ze een voetballer mee als ambassadeur, als 'peter', als coach. Breng de thuisloze in beeld, het is een mens zoals u en ik. Met een blauwzwart, geelrood, paarswit hart. Mij om het even. Een hart voor zijn club. Het slaan van bruggen tussen de thuisloze, de samenleving en de voetbalclub vormt de essentie van ons Belgisch concept.'
Kijk eens aan: dit moeten we koesteren! Voor de goede orde: België eindigde 34 ste op 48 deelnemers. Maar staat dus qua visie en uitwerking aan de wereldtop. Ambiorix nog aan toe!
Raf Willems
(Bron: www.sportsolidariteit.be)
Hela, hola: dat moet geleden zijn van de tijd van Ambiorix – niet toevallig staat de dapperste der Oude Belgen symbool voor de Belgian Homeless Cup -dat de Belgen nog eens zichzelf op de borst konden kloppen vanwege hun voorlopersrol. Weg ermee dus, met die valse Belgische bescheidenheid. En dat zullen we! Het is van ons, het zijn de ongzen! We zouden zelfs meer zeggen: laat Bert Ballegeer het maar eens uitleggen!
1
Bert Ballegeer: 'Wij ontwierpen een nieuw kruispunt: voetbal meets welzijn! In de Belgian Homeless Cup leggen de sociale begeleiders met de spelers een traject af. Omtrent alledaagse dingen: op tijd komen, zich goed gedragen, vooruitgang boeken. Ook al lijkt dit banaal, voor sommigen is dit niet vanzelfsprekend. De deelnemers weten wat hen te doen staat. Wie de wekelijkse voetbaltrainingen wil bijwonen, moet ook stappen zetten naast het veld op het vlak van structuur, werk, huisvesting, opleiding, sportief engagement. Deze factoren bepalen wie mee mag naar de Homeless World Cup. Een deelname aan het wereldbekertoernooi is een mijlpaal in het leven van thuisloze mensen. Je verblijft acht dagen in groep in het buitenland. De sfeer is broeierig. Er worden prestaties verwacht: op en buiten het veld. Je probeert als team zo goed mogelijk te voetballen.'
2
'Daarnaast is het de bedoeling dat je aangenaam gezelschap bent voor elkaar. Vergeet niet: van de deelnemers leven sommigen een paar dagen op straat, slapen al eens in het opvangcentrum of logeren bij vrienden. Soms zijn het mensen-zonder-papieren.
De sociale begeleiders zijn van zeven uur in de ochtend tot 23 uur 's nachts in de weer voor het team. Ze moeien zich niet met het sportieve. Dat komt volledig voor rekening van de trainers. Het ritme van een Homeless World Cup ligt bijzonder hoog. Vroeg uit de veren, op tijd arriveren, de wedstrijduren in het oog houden, onderlinge afspraken regelen. Dit moeten ze zelf leren. Een enkeling haakt af, maar je ziet toch in het algemeen mensen opfleuren. Ze leggen contacten met spelers van andere teams: vandaag een Fin, morgen een Japanner, overmorgen een Keniaan.'
3
'Het respect voor de scheidsrechter staat hoog in het vaandel. Daar hebben we in België gedurende het hele jaar aan gewerkt. De openingsparade was een emotioneel moment. Alle deelnemers van de 64 landenteams (48 bij de mannen & 16 bij de vrouwen) liepen in een vlaggenoptocht onder de Eiffeltoren door. De organisatie zette als vrijwillige medewerkers ook mensen met een verleden van thuisloosheid in. Toch een puntje van kritiek: een tekort aan maatschappelijke missie. Waarom is er de Homeless World Cup? Welke zijn de oorzaken van dakloosheid, wat kan het beleid hieromtrent doen? Vertel dit aan de buitenwereld, zodat Parijs in de buurt van de Eiffeltoren er niet naast kan kijken. Hoe dan ook vond ik deze editie de beste die ik heb meegemaakt. Misschien barst het initiatief wel uit zijn voegen. Daarom ijveren wij voor een nieuw en aanvullend evenement op Europees niveau. Waarom geen Europees Kampioenschap naast de World Cup?'
4
'De titel van mijn toespraak? Zeg mij even na: "Positive Branding as an Empowering Tool! The configuration of the team: partners and network, positive communication and street paper."
Ik geef toe dat ik zelf even voor de spiegel heb staan oefenen om dit foutloos uit te spreken. Geloof het of niet: dit sloeg aan! Omdat onze boodschap uiteindelijk helder en simpel is: link via de Homeless Cup een voetbalclub uit eerste, tweede of derde klasse aan welzijnsverenigingen.
Wat is het resultaat? Vandaag groepeert onze werking 12 stedelijke voetbalclubs en 35 sociale organisaties: straathoekwerk, OCMW, inloopcentra, stedelijke sportdiensten,... De samenwerking verloopt soms letterlijk via het voetbalveld. Mensen ontmoeten elkaar daar, een straathoekwerker knoopt er makkelijker een praatje met een cliënt. We voeren onze gesprekken daar, we maken mensen sterker via het veld. Dankzij de Homeless Cup leren organisaties elkaar gemakkelijker te vinden, het zet de dingen op dezelfde lijn. We weigeren ook onze mensen te omschrijven als 'zielig'. Integendeel, we duwen door in de andere richting. Thuislozen die deelnemen hebben moed, inzet en kwaliteit. Zij tonen de wil tot verandering.'
5
'We mogen best uitpakken met onze gestructureerde samenwerking thuislozensector-voetbalclubs. Bij sommige beperkt de samenwerking zich tot het geven van de truitjes voor de toernooien, hier is nog wat werk aan de winkel. Het merendeel van de voetbalploegen gaat echter grondiger aan de slag. Club Brugge heeft zijn homeless team een plaats op de fandag gegeven en laat hen aan fondsenwerving doen door het verkopen van soep tijdens een match. Twee keer raak: het activeert je mensen en je kondigt aan dat je bestaat. Bij KRC Genk hield voorzitter Jos Vaessen een sessie van twee uur waarin hij linken legde tussen werken en voetballen. Dat maakt indruk!
KV & Racing Mechelen, broederlijk verenigd in Hattrick, brengen nog een extraatje: de djembégroep. Die zorgt voor de nodige sfeeromlijsting bij wedstrijden maar treedt intussen ook op tijdens culturele activiteiten en animeert zelfs bedrijfsfeesten.
Het mooiste moment van clubinzet? Lierse SK riep in 2009 voor de derby met FC Antwerp – dé match van het jaar – zijn Homeless Team op het veld. Zo lichtte men het publiek in dat de geelzwarte thuislozen België zouden vertegenwoordigen op de Homeless World Cup in Milaan. De spionkop trakteerde hen op een staande ovatie en gaf daarmee aan: jullie zijn van ons! Je zag onze spelers tot boven het stadion zwellen van trots. Die herinnering bezorgt me nog koude rillingen.
6
Hoewel er nog wat obstakels op te ruimen zijn, mogen we duidelijk stellen: hét werkt! Het concept van de Belgian Homeless Cup heeft verloren gelopen mensen opnieuw op het juiste spoor gebracht. Hét wérkt! Hét wérkt écht! Onze enquête bij maatschappelijk werkers wees het uit: in plaats van een heel jaar geen job, drie keer een interimbaan; in plaats van acht maanden verblijf in een opvangcentrum werden het er maar zeven. Kleine stapjes, duidelijke verbetering. Vooral: via de Homeless Teams vinden we nu wel de mensen die we vroeger nooit konden bereiken. Ze groeien door naar een cursus Nederlands, ze laten zich coachen voor een job of ze hebben al zes maanden een lief! Die gasten hebben een lief! Weet je wat dat betekent voor hen? Structuur! En ze kunnen er zelfs over opscheppen. Naast de eerste stap naar een gezondere levensstijl en amusement stellen we ook vast: trots! Ze stoppen het niet weg. Integendeel, men zegt: 'Ik speel voor het Homeless Team!' Dat doet hen deugd, behoren tot een groep, tot een club.
Wij geloven dat niemand hopeloos of verloren is voor de maatschappij. Vanuit de kracht die mensen in zich hebben en de motivatie die voetbal biedt, kan men met de juiste ondersteuning zijn of haar leven opnieuw een positieve wending geven.
Daarom lanceer ik nogmaals deze oproep: laat alle clubs in de steden hun eigen homeless team adopteren! Promoveer het thuislozenteam tot een onderdeel van de eigen clubgemeenschap. Stuur ze één keer per jaar, ter promotie, het veld op voor de volle tribunes. Geef ze een voetballer mee als ambassadeur, als 'peter', als coach. Breng de thuisloze in beeld, het is een mens zoals u en ik. Met een blauwzwart, geelrood, paarswit hart. Mij om het even. Een hart voor zijn club. Het slaan van bruggen tussen de thuisloze, de samenleving en de voetbalclub vormt de essentie van ons Belgisch concept.'
Kijk eens aan: dit moeten we koesteren! Voor de goede orde: België eindigde 34 ste op 48 deelnemers. Maar staat dus qua visie en uitwerking aan de wereldtop. Ambiorix nog aan toe!
Raf Willems
(Bron: www.sportsolidariteit.be)
